reiki leefregels

2011-november_201-klein.jpg

Jouw pad

Jij hebt je eigen pad, 
hou het schoon.

Let op takken en stenen die er liggen, 
ruim ze op, uiterlijk en innerlijk.

Het zijn obstakels die voor jou bedoeld zijn 
en voor niemand anders.

Probeer te begrijpen wat ze betekenen 
en wees dankbaar wanneer je je stoot 
of wanneer je erover struikelt.

Jij wilde ze niet zien op dat moment, 
maar daar lag de essentie van je hier-zijn.

Hou je pad schoon, 
laat het niet overwoekeren 
zodat je duidelijk zicht hebt op je pad, 
jouw levensweg, 
jouw levensles.

 


 

vicieuze-cirkel.jpg

De vicieuze cirkel van het beeld

Als ik blijf kijken
zoals ik altijd heb gekeken
blijf ik denken
zoals ik altijd dacht.

Als ik blijf denken
zoals ik altijd heb gedacht
blijf ik geloven
zoals ik altijd heb geloofd.

Als ik blijf geloven
zoals ik altijd heb geloofd
blijf ik doen
zoals ik altijd heb gedaan.

Als ik blijf doen
zoals ik altijd heb gedaan
blijft mij overkomen wat mij altijd overkomt.

 


 

kruik.jpgDe gebarsten waterkruik

Er was eens een waterdrager in India, die elke dag weer het juk over zijn schouder legde met aan elke kant een waterkruik. Vervolgens liep hij de lange weg naar de bron, vulde de kruiken en liep dan weer terug naar het huis van zijn meester.

De ene kruik was helemaal gaaf en de andere kruik was gebarsten. De ene kruik was er trots op dat hij elke dag weer een volle kruik wist af te leveren. De kruik met de barst erin voelde zich akelig en schaamde zich ervoor dat hij elke dag maar een halve kruik afleverde, omdat de andere helft er onderweg uit wegsiepelde.

Na twee jaar voelde deze kruik zich zo naar dat hij de waterdrager aansprak op het moment dat hij de kruiken gevuld had en weer op weg wilde gaan naar het huis van zijn meester. En de gebarsten kruik zei: ”Ik schaam me zo dat ik nu al twee jaar lang maar een halve kruik kan afleveren bij je meester. Door die barst in mijn zijkant siepelt telkens weer de helft van het water weg."

De waterdrager was diep geraakt door het verdriet van de gebarsten kruik en vol mededogen antwoordde hij:

“Als we dadelijk teruglopen kijk dan eens naar de prachtige bloemen, die naast het pad groeien”.

En inderdaad onderweg fleurde de gebarsten kruik een beetje op door het kijken naar al die schitterende bloemen. Maar toen ze aan het einde van het pad gekomen waren, voelde de kruik zich weer helemaal naar, omdat hij weer de helft van het water had laten weglopen. En weer bood hij zijn excuses aan.

En de waterdrager antwoordde: Heb je ook gezien dat er alleen aan jouw kant van het pad bloemen groeien en niet aan de andere kant. Toen ik ontdekte wat jij met het water deed, besloot ik er gebruik van te maken. Ik heb zaadjes in de grond gestopt aan jouw kant en jij hebt die zaadjes elke dag water gegeven en de zon deed de rest. Daardoor kan ik nu elke dag verse bloemen bij mijn meester op tafel zetten. En mijn meester is mij daar zeer dankbaar voor.